يعطيكم الف عافيه يا شباب وعندى الكو قصه روعه ومؤثره وبتحكى عن انو الحب الصاد.........
ما بدى احرق القصه اقروها افضل

الحب لا يموت
فى القاهره كان فى شب اسمو شادى بيدرس فى جامعه عين شمس هندسه وزميلتو شهد كانو بيحبو بعض حب شديد صادق وكان يا جماعه اخونا شادى طموح بصوره غير طبيعيه وشهد كمان بس للأسف شهد كانت من عشاق الفلوس
الفلوس الى هى مرض هذا الزمان
ما علينا
استمرت قصه حب شهد وشادى 4 سنوات واتخرجوا مشالله عليهم وبدأت قصه الكفاح

للأسف احنا فى زمن ما بيقدر الحب ولا بيعطيه اى اهميه المهم قدم شادى فى القوا العامله واعد يستنى جواب التعيين
شهر 2 3 4 5 ..........................................
مفيش اى رد وابتدى الحب الى فى قلب شهد يقل من ناحيه شادى الى بيحبها بصوره جنونيه
وابتدت المشاكل بينهم ولكن شادى صابر على همو وبلاه وبدل ما شهد تصبر وتقف جمبو زودت همو وبلاه
وفى يوم اتقدم عريس لشهد اسمو فؤاد وكان اخونا فؤاد زى ما بيقولوا مولود فى تمو معلقه دهب
فلوس وشباب وجمال بس............ مفيش حب

ووافقت شهد الى زى ما قال الفنان كاظم خانتك عيناكى فى زيف وفى كذب........
واتجوزت شهد وفؤاد اما شادى
اسودت الحياه فى عيون الشب المسكين وبطل يدور على مستقبلو وفضل اعد فى الجامع يبكى وبس
وامو تروحلو عالجامع وتقولو (يابنى حرام عليك نفسك الى خلقها خلق 100 غيرها )
بس ام شادى مش عارفه انو ال100 الى بعدها ولا واحده بيحبها شادى والحب لا يموت
ومع الايام ابتدى فؤاد يظهر على حقيقتو بعد ما حصل على الى هو عايزو ابتدى يهين شهد ويبهدلها
ويمرمط بيها البلاط
وعرفت شهد انها كانت غلطانه لما اشترت الفلوس الى هى بتيجى وبتروح ونسيت انو الانسان هو الى بيصنع الفلوس
بس يخساره شهد رجعلها عقلها متأخر جدااااااا

لانو فى لحظه ما كانت شهد بتضعف وتكره الحياه كان شادى ابتدى يفوق لروحو واتوظف فى شركه كبيره جدااااااا
للهندسه وابتدت الحياه من تانى معاه
وفى يوم انفجرت شهد فى فؤاد وطلبت منو الطلاق وطبعا فؤاد من اندال هذ الزمن قالها ماشى بطلقك بس بشرط تتنازلى عن كل شى
حكتلو ما بدى منك شى وتم الطلاق وكانت شهد متصوره انو شادى لسه بيستناها وراحت لشادى على اساس انو يسامحها ويرجعو لبعض ولكن ...........................
هل يرضى شادى بشهد الى باعتو (طبعا بيكون ما عندو كرامه )
او لن يرضى (وساعتها بيكون ما بيحبها )
والجواب عندكو انتو يا شباب يا ريت حد يجاوبنى على السؤال ده لانو محيرنى جدااااااااااااااااااااااااااااااا